محمدمنصور هاشمی در"هویت اندیشان و میراث فکری فردید" صفحه 16 نوشته است:"با اینکه بنای کار را بر گفتگو با کسانی که فردید را می شناختند نگذاشتم و به منابع مکتوب اکتفا کردم با بعضی از اشخاصی که نظر آنها می توانست در فرایند تالیف کمک خاصی کند گفتگو کردم که در این میان بویژه باید از استاد بزرگوارم آقای دکتر کریم مجتهدی یاد کنم که کریمانه به پرسشهایم درباره فردید – که به تعبیر ایشان شخصیتی "غیرمکرر"(1) به معنای مثبت و منفی کلمه بود – پاسخ دادند". هاشمی همانطور که خود نوشته است در متن کتاب گویا مطلبی از دکتر مجتهدی نقل نکرده بود لذا از همان سال 83 این سوال برای نگارنده وجود داشت که ایشان چه می توانسته در باب استاد فقید دکتر سیداحمد فردید گفته باشد. در طول این سالها جسته گریخته مطالبی از دکتر مجتهدی نقل شده که بر اساس آنها می شد حدس زد که پای یک مساله شخصی هم در میان بوده که به اخلاق و رفتار خاص فردید بازمی گشته است:"...اما من خیلی با فردید كار نداشتم. عمدا با او رابطه نداشتم، زیرا اخلاقهای خاصی داشت."(غرب شناس باشیم، غرب زده نه، فرهنگ امروز، 22/197)"...ولی من کاری با او نداشتم، چون راستش خیلی از او خوشم نمی آمد. البته با خصوصیات اخلاقی او مشکل داشتم..."(فلسفه انتخاب واقعی ام بود، خبرگزاری مهر 21/8/98)اما اخیرا در توئیتر دیدم شخصی بنام محمدمهدی حاتمی (@M-M-Hatami) مطلبی نوشته بود که نیمی از قضیه را روشن می کند:"مجتهدی میگفت فردید دیوانه است! یک روز درِ اتاق دانشکده را بر روی من قفل کرد و رفت! یک شبانه روز زندانی شدم"می ماند نیمه دیگر قضیه که چرا فردید دست به این کار زده است؟:پای سخنرانی یا نوشته ای درباره هیدگر در میان بوده؟ یا به توطئه ای که "آرامش دوستدار" و "علیمراد داوودی" در ز

به فاصله دو ماه پس از پیروزی انقلاب اسلامی در روزنامه کیهان سه شنبه 21 فروردین 1358 این اعلان منتشر شد:"دکتر سید احمد فردید ساعت 5/4 روزهای چهارشنبه هر هفته در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران سخنرانی خواهد کرد موضوع سخنرانی جلسه فردا:" غرب زدگی و زبون اندیشی" است."به این ترتیب ممکن است چهارشنبه 22 فروردین 1358 اولین جلسه از سلسله سخنرانیهای استاد فقید دکتر سیداحمد فردید پس از پیروزی انقلاب اسلامی بوده باشد(1) اما بانی جلسات ظاهرا آقای دکتر محمد رجبی بوده است:" ...قبل از سال 1352 و پيش از آنكه دستگير شوم و سه سال و نيم زنداني شوم...مسوول انجمن اسلامي دانشكده ادبيات بودم و چهرههايي چون دكتر شريعتي، شهيد مطهري، علامه جعفري، دكتر داوري و دكتر سيدجعفر شهيدي و دكتر زرينكوب و ديگران را براي سخنراني در تالار فردوسي(2) دانشكده ادبيات دعوت ميكردم... بعد از آزادي متوجه شدم كه آقاي احمد مسجدجامعي، دبير انجمن اسلامي دانشكده ادبيات شده و به من به عنوان بنيانگذار انجمن اسلامي دانشكده محبت داشتند. خلاصه آنكه بعد از انقلاب بود كه دوباره تدريس آزاد دكتر فرديد در دانشگاه تهران آغاز شد و آقاي مسجدجامعي كه مسوول انجمن اسلامي دانشكده ادبيات بود در اين مورد مساعدت كرد. بعدا اين جلسات در انجمن فلسفه و مركز جاما و تالار فرهنگ آموزش و پرورش ادامه پيدا كرد."(خلاصه شده از مصاحبه با محمد رجبی درباره مرحوم سیدعباس معارف با عنوان حکیم عدالت جو، روزنامه اعتماد 2 دی 98)بهر حال در اوائل علاوه بر دانشجویان انقلابی تعدادی از اساتید هم شاید با این تصور که جلساتی در ادامه "فردیدیه" و از همان سنخ خواهد بود اما این تصوری بود اشتباه: "اولین سخنرانی من در دانشکده ادبیات بود ، عنوانش عبارت بود از " غربزدگی و زبون اندی

در مطلب قبلی ذکری به میان آمد از هجمه لفظی یکی از حضار در اولین جلسه سخنرانی استاد فقید سیداحمد فردید پس از پیروزی انقلاب اسلامی و دفاع کسی که خود را عضو سازمان مجاهدین خلق عنوان کرده بود از ایشان. شکی نیست که مرحوم فردید بین میارزه چی گری روشنفکر مآبانه با مبارزه جدی فداکارانه جوانان تفاوت قائل بود اما نباید تصور کرد که دسته اخیر را احبانا از نظر فکری نیز جدی بحساب می آورد. لذا بمنظور رفع شبهه چند دقیقه ای از سخنرانی جلسه 16/6/1360 یعنی یک هفته پس از ترور و شهادت شهید رجائی و شهید باهنر ذیلا نقل می گردد:   در مواردی که استاد در وسط جمله مطلب را عوض و یا تصحیح نموده: ...در مواردی که کلمه یا جمله ای برای نگارنده مفهوم نشده: [...] و [......]در مواردی که در تحریر دقیق کلمه ای تردید وجود داشته: (؟)داخل {} اضافاتی است از نگارنده:"بسمه تعالی، به نام خدای پریروز و پس فردا، به نام وطن پریروز و پس فردا، به نام ملت و ملیت پریروز و پس فردا - امروز می گویم به مناسبتی(1) - من غالبا روشم، رسمم این است که خب اجمال و تفصیل هست، روشم در بیان مطالب دور زندآگاهانه است و این دور زندآگاهانه هم...هنوز که اسم را اجمالا گفته ام ولی به تفصیل نرسیده ام. تازه تفصیلش هم مجمل خواهد بود، دوباره دور درش خواهد بود از اجمال به تفصیل، دوباره همان تفصیل مجمل است، باز برگشتن و دور زدن، حالا این دور زندآگاهانه چیست، چند جلسه است دارم زمینه معین می کنم تا اینکه شاید بتوانم یک قدری وارد شوم به این مساله cercle herméneutique به اصطلاح فرانسه که چیست "دور". "دور" که دور صحیح است، "دور" بارور است نه دور فاسد و باطل. این "دور" مستلزم این است که ما در متدولوژی به اصطلاح و مبحث "منهج" که علم... قائل به وحدت عل